Mijn vader - mijn held

Gepubliceerd op 12 maart 2026 om 16:47

Een eerbetoon aan mijn vader – en dankbaarheid voor mijn ouders

Soms besef je pas echt hoe waardevol je jeugd was wanneer je er als volwassene op terugkijkt. Deze blog schrijf ik als eerbetoon aan mijn vader, die helaas overleden is. Tegelijk is het ook een moment van dankbaarheid voor mijn beide ouders, want samen hebben zij de basis gelegd voor wie ik vandaag ben.

Wanneer ik terugdenk aan mijn jeugd, voel ik vooral warmte. Ik had het geluk op te groeien in een gezin waar liefde, structuur en vertrouwen aanwezig waren. Mijn moeder was er altijd voor ons. Met een strenge maar rechtvaardige hand zorgde zij voor richting en duidelijkheid. We wisten waar de grenzen lagen, maar voelden tegelijkertijd dat ze ons vertrouwde. Dat gaf een gevoel van veiligheid.

Mijn vader bracht op zijn manier een andere, maar even belangrijke kracht in ons gezin. Hij zorgde voor rust en stabiliteit. Door zijn harde werk gaf hij ons financiële zekerheid en een gevoel van bescherming. Zijn voorbeeld heeft ons veel geleerd. Hij liet zien wat verantwoordelijkheid nemen betekent en hoe belangrijk het is om je in te zetten.

Als kinderen moesten we ook meehelpen. Dat waren misschien kleine dingen, maar ze hadden een grote betekenis. Het gaf ons het gevoel dat we deel uitmaakten van iets groters, dat we samen bouwden aan ons gezin. Achteraf besef ik hoe waardevol dat was. We leerden verantwoordelijkheid, inzet en respect voor werk.

De combinatie van mijn moeder haar aanwezigheid en mijn vader zijn rust en voorbeeld heeft ons gevormd. Die balans tussen liefde, structuur, vertrouwen en verantwoordelijkheid heeft een sterke basis gelegd voor hoe wij vandaag in het leven staan.

Hoe je jeugd je leven beïnvloedt

De manier waarop we opgroeien heeft een diepe invloed op hoe we later in het leven staan. In een warm gezin leert een kind dat het veilig is om zichzelf te zijn. Je leert dat gevoelens er mogen zijn, dat fouten maken bij het leven hoort en dat er altijd iemand is die achter je staat.

Die ervaringen vormen een innerlijk fundament. Ze beïnvloeden hoe we omgaan met uitdagingen, hoe we relaties aangaan en hoeveel vertrouwen we hebben in onszelf en in anderen.

Deze basis is uiteraard niet voor iedereen vanzelfsprekend en gaat ook gepaard met een portie geluk.

Het innerlijke kind

In coaching spreken we vaak over het innerlijke kind. Dat is het deel in ons dat gevormd werd door onze jeugd. In dat deel liggen onze eerste ervaringen van liefde, veiligheid, maar soms ook van gemis of pijn.

Wanneer iemand niet de warmte of steun heeft ervaren die nodig was, kan dat later merkbaar zijn in hoe iemand zich voelt of reageert. Denk aan onzekerheid, moeite met vertrouwen of het gevoel niet goed genoeg te zijn.

Toch betekent dat niet dat het verleden alles bepaalt.

Het verleden ombuigen

Ook wanneer iemand een minder gemakkelijke jeugd heeft gehad, is groei mogelijk. Door bewust te worden van oude patronen en met mildheid naar het innerlijke kind te kijken, kan er ruimte ontstaan voor verandering.

Het is mogelijk om stap voor stap:

  • oude overtuigingen los te laten
  • nieuwe, gezondere patronen te ontwikkelen
  • meer zelfcompassie te voelen
  • jezelf de steun te geven die vroeger misschien ontbrak

Coaching kan daarin een veilige plek bieden om stil te staan bij wat geweest is, maar vooral om te kijken hoe iemand verder wil groeien.

Dankbaarheid

Wanneer ik terugkijk op mijn jeugd, voel ik diepe dankbaarheid. Dankbaarheid voor mijn zorgzame moeder, die er altijd was en ons met liefde en duidelijkheid opvoedde. En dankbaarheid voor mijn vader, die rust bracht, hard werkte en ons het voorbeeld gaf van verantwoordelijkheid en inzet.

Zijn overlijden maakt dat ik bij het schrijven van mijn eerste blog, extra stilsta bij wat hij voor ons betekend heeft.

Mijn ouders hebben samen een fundament gelegd waarop wij konden groeien.

 

Dank je wel papa, je blijft mijn allergrootste held.

 

Merk je dat ervaringen uit je jeugd vandaag nog invloed hebben op hoe je je voelt of reageert? In mijn coaching werk ik vaak rond het innerlijke kind en het herkennen van oude patronen. Samen zoeken we naar manieren om meer rust, inzicht en balans te vinden.

 


Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.